2-6-2007
Van hier tot Tokio……is het ongeveer veertig kilometer en daar gaan we vandaag heen. Vandaag, de dag na de conferentie vinden de ‘professional visits’ plaats. Elke congresdeelnemer heeft van te voren kunnen opgeven welke instelling hij of zij zou willen bezoeken. Carolien en Fancis gaan naar een thuiszorginstelling en een voorziening voor ouderen in Yokohama. Ik ga naar het Tokyo Metropolitan Komagome Hospital. Dit ziekenhuis is gespecialiseerd in infectieziekten, oncologie en Hiv/Aids. Het heeft maar liefst 801 bedden en een bedbezetting van meer dan 95%. In Japan is de ligduur erg lang: tussen de 8 en 19 dagen. Dat is meer dan drie keer zoveel als in de meeste West Europese landen. Ze willen dat hier ook verkorten, maar dat gaat erg moeizaam.
Het is een oud gebouw uit de jaren 50. De zorg verschilt niet veel met Nederland. De multidisciplinaire aanpak, met daarin een centrale rol voor de verpleegkundige, spreekt me erg aan. De ondersteuning van de patiënt en diens naasten is anders in de zin dat het veel meer op acceptatie is gericht. Daarin zit ook de zwakte van hun preventieprogramma’s. Homoseksualiteit, promiscuďteit en prostitutie zijn hier nauwelijks bespreekbaar. Men bereikt daardoor de kwetsbare doelgroepen nauwelijks.
Op de terugweg zit ik naast collega’s uit Liberia e Zuid Afrika. We hebben een lang gesprek over Aids in Afrika. De collega uit Liberia vertelt van de grote problemen die verpleegkundigen in haar land hebben gehad tijdens de burgeroorlog. Stel je voor: iedere dag rampen en nauwelijks beschikbare middelen. Voorlopig is het nu vrede in Liberia en wordt er weer ‘gewoon’ gewerkt.
De collega’s uit de GGZ komen wel geschokt terug. Zij zijn net meer dan 40 jaar teruggereisd in de tijd. De voorzieningen zijn modern, maar er zitten tralies voor de ramen, de verpleegkundigen en de artsen dragen witte uniformen en het medisch model is dominant. Niet alleen de Nederlanders, maar ook de collega’s uit Singapore vinden de aanpak ouderwets en patiëntonvriendelijk
Gelukkig zijn de Japanse collega’s wel geďnteresseerd in andere manieren om de zorg aan te pakken. Hier ligt een mooie kans voor uitwisseling. Ik stel voor om de Japanners naar Nederland uit te nodigen voor een werkbezoek.
Vanavond ga ik eten met een aantal EFN (Europese) gedelegeerden. Nu we toch hier bij elkaar zijn kunnen we best zaken doen. We spreken de komende vergadering in september in Brussel voor. Het voorzitterschap komt vrij en er zijn een aantal kandidaten.
Vanavond is er een groot vuurwerk in de haven van Yokohama ter ere van het 150 jarig bestaan van de zeehaven. Het is een waardige afsluiting van een geweldige week. Overmorgen vlieg ik naar huis.
|
