1-6-2008
"Waarom zat jij niet naast onze kroonprinses, tijdens de uitreiking van de Anna Reynvaanprijs?" werd mij door een van onze leden gevraagd. Tsja, ik moet NU eenmaal keuzes maken en kies dan liever voor bijeenkomsten met Minima (lees: werkers in het veld) dan met Máxima. Uiteraard overweeg ik dan altijd het strategische belang van mijn representatieve activiteiten. Maar als ik enkele honderden euro's moet betalen om in een zaal vol met hotemetoten te zitten, voel ik me toch meer senang op de werkvloer. Zo was ik deze week in Raalte, Overijssel. Tijdens een debat met werkers uit de Thuiszorg, patiënten, de plaatselijke bevolking en de wethouder. We maakten het laatstgenoemde niet makkelijk. Volgens mij klopt er namelijk iets niet als je de zorg diichter naar de mensen wilt brengen, terwijl je vanuit indicatiestellingen zorg inkoopt bij monopolisten. Gemeentes besteden de zorg aan voor zeer lage prijzen. Dit komt terecht bij mega instellingen, waar de medewerkers hun collega's niet eens meer kennen en vervolgens moeten opdraaien voor die lage inkoopprijs. Vandaar mij keuze voor deze minima.
Deze week vergaderde ik ook met onze Verenigingsraad, zeer loyale en gedreven vrijwilligers, die toch maar mooi ons cluppie draaiende houden. Ik bereidde een presentatie voor, voor de scholingsdagen van onze vakbondsconsulenten volgende week en stond ook nog in een stand op de Venticare. Na bijna een jaar voorzitterschap denk ik nog steeds dat ik de leukste baan heb van Nederland, gewoon met mijn voeten in de modder!
Monique Kempff, voorzitter NU'91 |
